بسم الله الرحمن الرحیم

هر کار که بی نام تو آغاز شود

همچون در بسته ای است ... کی باز شود؟

دانستن اسم اعظمت ، سرّ مگوست ...

 با ذکر تو بنده  محرم راز شود

روز بزرگداشت خیام حکیم گرامی باد

اجرای پوستر . صهبانا

توضیح : حجم تصاویر این وبلاگ بسیار اندک است و توسط برنامه های گرافیکی خاص

کاهش پیدا کرده است . حجم این تصویر حدود 100 کیلوبایت است .

آنقَدر سرمستم ...

آنقدر گمشده در یاد توام ... 

که دگر رنگ به رخسارم نیست ... 

و نگاهم خسته است ...

و وجودم خالیست ... 

آنقدر دلتنگم ...

آنقدر دست به دامان خیالت شده ام ...

که دگر بر دستم ...

نای برچیدن اشک از رخ بیمارم نیست ...

تو مگو چاره ی درمانم چیست ... 

و مگو در دل افکارم کیست ... 

که خودت میدانی ...

که بجز عشق تو نیست ...

• متن . عکس و گرافیک . سیتاک

در صورت تمایل به مطالعه دیگر آثار حقیر

به  آدرس زیر مراجعه فرمایید

http://sitaak.blogsky.com

اما این کبوتر در چاه ، راه گم نمی کند !

صهبانا

لطفا به ادامه مطلب مراجعه فرمایید ...

مقصد که نگاه توست آواره منم ! ...

صهبانا

قبل نوشت :

امروز به این تصنیف زیبا از استاد شهرام ناظری گوش می کردم . قصد کردم که آن را برای وبلاگ بگذارم  . و برای یافتن تصویر ها اقدام به جستجو در نت کردم .

نا خودآگاه از خودم سئوال کردم که راستی مزار ایشان کجاست !؟ بعد هم پیش خودم گفتم خوب ! حتما در کاشان دفن هستند . اما این سئوال پر رنگ تر شد . و مرا به جستجوی بیشتر وا داشت . یکی از مطالبی که برایم جالب بود همین مطلب بود که در زیر آمده است :

اصلا تا حالا فکر کردین مزار این بزرگمرد ایرانی کجاست ؟
.
.
.
.
 
احتمال قریب به یقین نمی دونید ...
تعجبی نداره
غصه نخورید خیلی ها مثل شما هستند !
از جمله خود من که تا همین چند هفته پیش نمی دونستم و کاملا اتفاقی این موضوع رو فهمیدم

امیر کبیر صدر اعظم ایران در زمان ناصر الدین شاه که با دسیسه های یک سری وطن فروش و طماع در حمام فین کاشان به قتل رسید در شهر کربلا در کشور عراق به خاک سپرده شد

این که چرا او را به کربلا بردند برای من سوال است و احتمال می دهم برای دور ماندن مردم از مزارش وجلوگیری از تبدیل آن به میعادگاه مظلومان او را از ایران و ایرانی دور کردند .
و اینکه چطوری در آن زمان جسد این مرد بزرگ رو با امکانات محدود آن زمان به عراق منتقل کرده اند هم باز جای سوال دارد .

. اما چیزی که بیش از همه مایه شرمندگیست این است که اکثر قریب به اتفاق ایرانیها نمی دانند مزار این اسطوره تاریخ کجاست.
تا زمانی که روابط ایران و عراق تیره بود و کسی حق سفر به کربلا رو نداشت شاید این ندانستن توجیه داشت ولی امروزه با سفرهای متعدد مردم به عراق و کربلا جای بسی تاسف است که حتی یکی از کسانی که از عراق بر می گردد نمی داند که امیر کبیر هم در آنجا دفن بوده

. آیا فکر نمی کنید که همین عراقیها به ما خواهند خندید که چطور مردی رو که بسیاری از داشته های امروزمان را مدیون اوهستیم فراموش کردیم؟
من که خودم از خودم خیلی خجالت کشیدم

البته من تا حالا به عراق نرفته ام ولی به هر حال وظیفه ام بود به عنوان یک ایرانی که دم از عشق به وطن می زنم بدانم که سرنوشت این مرد بزرگ پس از مرگ چه شد.

منبع :

http://www.sampadia.com/forum/index.php/topic,51302.0.html

بعد نوشت : کاش آن گردن بند را بر سینه ستبر این کوه استوار نمی دیدم .

تو مرا یادت هست ؟!
صبح آن روز قشنگ ...
در حیاط خانه ...

هرم داغ نفست ابرک محوی میشد ...
چهره ات گرم تر از آتشِ بازی در برف...
گاه در اوج سکوت ...
گاه با خنده و حرف ...

دستهایت به تنم باور بودن میداد ...
گفته هایت به من سرد خموش
هر نفس بارقه ای از گفتن
لب گشودن میداد ...

خنده ام زنده از آن غنچه لبهای تو بود
و دو چشمان سیاهم در برف ...
خیره بر سرخی رخسار تو بود ...

تن من گرم به ایثار تن خوب تو شد ...
بسرم تاج کلاه پشمین
گردنم تافته با شال تو شد ...

بینی ام رنگ گرفت از خورشید
آن زمانی که به من ... عارضت می خندید ...
وه عجب حسی داشت !
.....
کم کمک رنگ نشاط از گل روی تو پرید ...
دست هایت لرزید ...
من به تو خیره شدم ...
تو نگاهت پیچید ...
از کنارم رفتی ...
 دل من می نالید ...
منتظر ماند به راهت چشمم
روح من می پوسید ...
.....
عاقبت از غم تو آب شدم ...
شب که از راه رسید
اشک مهتاب شدم .

با نگاه خورشید
که به جانم تابید
باز من همسفر ابر شدم ...
به صف فاصله ها پیوستم ...
رانده با جبر شدم ...

حال هرگاه مرا می بینی
یاد آن روز پر ازخاطره کن ...
آن کلافی که ز بی مهری غفلت بگسست ...
به خیالی گره کن .
صهبانا

فراموش نکنیم... آدم برفی ها  آب می شوند ، ما هم روزی خاک می شویم ...
قدر یکدیگر را بدانیم !

به نی زار قلبم چنان آتشی

مرا بر حضیض عدم می کشی

شکارت شوم در  کنار ارس

ز البرز چشمت که چون آرشی

صهبانا